GÜZ BAHÇESİ

Altın sarı yapraklarda Hayatın son kez yansıyan ışığı Solarken yüzümde Şiir Kirlenen bir su gibi çıkıp gidiyor hayatımızdan. Üzerinde unutulan meyvaları şarabi nar ağacı Çiçeklerini anımsayan kim kaldı Altmış yıllık çam, nasıl Bu denli kıyıda kalabildiğine şaşkın Orman oynamaz mı yerinden Portakallar birer güneş olup yükselmez mi güz bahçesinden? Ilık toprakta taze güz çimeni Soluğuyla [...]

Yazının Tamamını Oku »

YENİ TÜRKÜ

Toprak sürer Dünya kokusuna döner Tohum serper Sevişmenin tadı yayılır Renkler değişir Orak biçerdik. Hepsini bıraktık makinelere Orağın ıslığı senfoni oldu Bıçkıcılar danscı. Önce salonlarda birkaç yüz kişiye Şimdi yatak odalarında sokakta müzik. Uzun yolculuklardı, haftalar aylar Şimdi yirmi dört saat dünyanın çevresi Her buluşla çok zaman kazandık Makineleri biraz da yeni Türküler gibi sevdik. [...]

Yazının Tamamını Oku »

YİTİK BAHAR

Hayat, kar altında kalan bahar Çiçekleri üzerinde ölüyor en bereketli ağaçlar Üretkenlik dört duvar arasında Kar yağıyor bahar dallarına Üç bin yıllık hayatın bilgesi Sevene acı veren, bedeni bal ülke Işıklarının ardından solup gidiyor insanlar Kar yağıyor güneşli kirpiklerine Yalnız sevda ve kocalma hüznünü yakıştıran ozan Karşında bir sigara içip ölebilirdik İlk sen mi soldun [...]

Yazının Tamamını Oku »

ON YIL ÖNCE

Mevsimlerin dışımızda değiştiği zamanlardı Hep korunarak geçen günler Kalkık yakalar, düşük omuzlar Her an belki bir… Erguvanların görülmediği bir Nisan’dı Süs kirazlarının bilinmediği “Bugün kim?” diye açılan sabahlar Erguvansız, gri bir Nisan’dı Ölmemek Bir insanın sevdiklerine verebileceği tek armağan. Server Hoca’nın resmiyle açıldı gün On yıl öncesinin bir Nisan sabahı Ak çarşaflar içindeydi Papatya tarlasında [...]

Yazının Tamamını Oku »

Fantom Duyular

Kurtulamıyorum, ellerim — Biri, onları kesmişti Ama kaşınıyor avuçlarım. Gözlerim dağlandı kim bilir kaç kez Beyaz bir karanlıkken her şey Gözyaşları nerden çıkıyor karşıma? Yitirilen her şey dönüp tutsak aldı, kendini yokedeni Uskumrular gidince birden çok kalmaya başladık odalarda Şarkıcıların sesleri kirlendi Denize düşen her kirden Her kötü şiirle biraz daha düştü hayat Kıyıya inen [...]

Yazının Tamamını Oku »

TRUFFAUT İÇİN

Bir dolu çocuklardık Her yerde rastlanabilecek Hem de tek, her bir insan kadar Büyüsek de ağaçların üzerinden inmedik Her kadın sevgilimiz olabilirdi Yalnızca topuğunu görmekle sarkan bir perdenin altından Bir hayat çünkü yalındı yine bir başka hayat kadar. Bir an yakılan bir kitapsa hayatın yüreği Bir başka an ilk kez öpülen bir kızdır Ya da [...]

Yazının Tamamını Oku »

HÜZÜN ADLI KIZÇOCUĞUNA

Yavrucuğum annen seni Yerleştirdiğinde içine Bakla tarlasında ipekten bir sarı ottu — Bir ağacın üzerinde izlerdim onu Üzerinde kundak bezi mi ilkokul önlüğü mü belirsiz giysisi Altında çiçek sapları bir çift eğri bacak Beyaz yakasının ortasında uysal başı papatya — Bir avuç su damlasıydı Güneş ve rüzgârla Altın oldu Annen özgürlüksüz bir dünyada yaşadı yavrucuğum Saçları [...]

Yazının Tamamını Oku »

GÜZ BALOSU

Gökten ince iplikler gibi sarkan yağmurlu günleri güzün Duvarlarda kırmızı, sarı sarmaşıklar Düğün gecesi sabahının solgun fenerleri Tanımadığım bir dünyadayım Günaydınsız, gülümsemesiz insanlarla sarmaş dolaş bir otobüste Bir han odasında işim, dosyalar hazırlarım Belki yıllar geçecek bilmeden bir ekmeğin nasıl yapıldığını Dalında da böyle terkedilmiş ve yaşlı mı meyvalar Hiç kokmaz mı tenleri artık canlılığını [...]

Yazının Tamamını Oku »

TOKATLAMAYIN

Tokatlamayın, incedir kırılırlar Hepsinin yanaklarında göremediğimiz bir dünya Soğuklarda pembe bulutlar cenneti Kapısından girmeye kanını dökecek var Doğumlarında diktiğimiz bir onur ağaçları var Yoksul evlerde temiz odalar, elbiselerle korunan Banyo penceresinin açık kalmasından korkarlar Öyle alıştırdık, soymayın utanırlar Bir güzellik bir kez yitirilince Bir daha bulunmuyor kolay kolay Bunu düşünün, gülümsemenin güzelliğini Yeter çektikleri, hadi, [...]

Yazının Tamamını Oku »

AYRILIK SONU

Uzandım yüzükoyun Sayar gibi tek tek saniyeleri Sayıyorum yüreğimin her vuruşunu. Biri sonuncu olacak Ve bitecek sonsuz bekleyiş. Oysa alışkın değilim böyle şeylere Bilinmeyen, karanlık bir korku içimde. Sevilmeye alışmışım Bütün teyzeler, amcalar sever beni Her gittiğim yerde önüme yemekler gelir Anneler beni öğütler çocuklarına Alışmışım sevgi içinde yaşamaya. Herkese en iyi yapabileceği verilse Bir [...]

Yazının Tamamını Oku »

YORGUN GÜL

Yorgun bir gülün bükülen boynuydun Geniş bahçelerden vazolara, salonları beklemeye gelmiş Kara bir gülün yorulunca aldığı rengi gördüm yüzünde Yorgun bir gül ne düşünür, yazın nasıl geçtiğini mi Gelin ayı şarkılarında mı kaldı gülümseme Güz, yalnız solgun yağmurlar mı, sessiz bahçelerde Hastane önlerinin sarı gülleri sarmıştı Hüznü ve güneşi bir arada tutabilen yüzünü Durup baktığım, [...]

Yazının Tamamını Oku »

İki Şiir

Yirmilerinin başında iki arkadaşla konuşuyorduk. Söz şiire geldi: “Bugün yazılan şiirle aramızda, hayatımızda bir bağ kuramıyoruz. Şiir bizim uzağımızda duruyor,” dediler. Bugünün şiiri sözlerinden, dergilerde yayımlanan şiirlerle kitap olarak yayımlandığında medyaya konu olan, ses getiren, popüler şiir kitaplarından söz ettiklerini anladım. Dudaklarımdan sevdiğim iki şiirden belleğimde kalmış kimi dizeler döküldü: Öyle sevdalar vardır, biter biter [...]

Yazının Tamamını Oku »

“Yüzyılın Türk Şiiri”

Her çalışma bir emektir. Yüzyılın Türk Şiiri adlı 1453 sayfalık antolojiye harcadığı emek için Mehmet H. Doğan’ı kutluyorum. Bu önemli olması beklenen kitabın değeri ne yazık, böylesi bir yapıtta yer bulmaması gereken öznel yargı ve değerlendirmelerle azalmış. Bakalım: “Önsöz”ünde “edebiyat tarihine bir belge bir gereç” olması amaçlanan kitabın otuz beş sayfalık değerlendirme yazısında, çağadaş şiirimizin [...]

Yazının Tamamını Oku »

Günümüz Şiiri

TÜYAP Kitap Fuarı sırasında düzenlenen tartışma programlarında en çok konuşulan konulardan biri de günümüz şiiriydi. Günümüz şiiri kavramını 1980’den bugüne dek yazılan ve yazılmakta olan şiir olarak anlayabiliriz. Ben bu dönemi şiire, şaire ve topluma ilişkin temel değerlerin ve sorunların, herkesin kafasını karıştıracak biçimde karmaşıklaştığı bir dönem olarak görüyorum. Bunda birinci etkeni, bu dönemde çok [...]

Yazının Tamamını Oku »

Şiirin Değişmeyen Çizgisi

Bu yılki TÜYAP Kitap Fuarı’nda katıldığım tartışmalardan birinin konusu, “Şiir Nereye Gidiyor?”du. İnsan doğası değişmedikçe, şiir de insana özgü bir yaratı alanı olarak kaldığı sürece temel çizginin çok fazla değişmeyeceğini söyledim orada. Nedir o  temel çizgi? İnsana özgülük. Şiir de öteki sanatlar gibi insana özgü bir yaratıdır, başka biçimlerde anlatamadığımız insani durumları anlatabilme aracı. Bütün [...]

Yazının Tamamını Oku »