1936 yılı sonlarında bir Harp Okulu öğrencisinin üzerinde resmi üniformasıyla İpek Sineması’nda kendisini ziyarete gelmesi, ardından bir provokasyon geleceği kuşkusuyla Nâzım’ın çok canını sıktı. Hemen polis müdürlüğünü arayarak “Kendi halimde, ailemin nafakasını çıkarmak için çalışıyorum. Kimsenin etlisine sütlüsüne karıştığım yok. Yine de beni taciz ediyorsunuz. Rica ederim çekin bu adamları,” dedi. 1937’nin 3 Aralık günü [...]
Mesajlar Etiketlendi ‘Nazım Hikmet’în Yaşam Öyküsü’
Nazım Hikmet’in Yaşam Öyküsü – Büyük Oyun
Posted in Düzyazılar, Nazım Hikmet, Türk Şiiri, Yaşam Öyküsü, Şiir, etiketlendi Nazım Hikmet, Nazım Hikmet'în Yaşam Öyküsü on Ocak 19, 2010 | » yorum bırak;
“İçimde ikinci bir insan gibidir seni sevmek saadeti”
Posted in Düzyazılar, Garip, Memet Fuat, Nazım Hikmet, Orhan Veli, Türk Şiiri, Yaşam Öyküsü, Şiir, Şiir akımları, Şiir yazmak, etiketlendi Bursa Cezaevi, Nazım Hikmet, Nazım Hikmet'în Yaşam Öyküsü, Orhan Veli, Piraye on Ocak 18, 2010 | » yorum bırak;
Piraye Hanım’la olan yakınlığı ise aşka dönüşmüştü. Piraye’nin evinde sakin bir hayat sürdürme isteği, Nâzım’ın yaşama biçimiyle bağdaşmıyordu. Bu çekişmeler şaire ünlü “Mavi Gözlü Dev, Minnacık Kadın ve Hanımelleri” adlı şiiri yazdırdı. Nâzım ile Piraye evlenmeye karar verdiklerinde iki aile de Kadıköy’de birbirine yakın apartman dairelerinde oturuyorlardı. Birlikte büyük bir köşke taşınmaya karar verdiler. Erenköy’deki [...]
Nazım Hikmet’in Yaşam Öyküsü – Yurtta ilk kitaplar
Posted in Düzyazılar, Nazım Hikmet, Türk Şiiri, Yaşam Öyküsü, Şiir, etiketlendi Nazım Hikmet, Nazım Hikmet'în Yaşam Öyküsü on Ocak 17, 2010 | » yorum bırak;
İstanbul’da M. Zekeriya Sertel ve eşi Sabiha Sertel’in yayımladıkları “Resimli Ay” adlı derginin yazı kadrosuna girdi ve aynı zamanda derginin düzeltmeni olarak da çalışmaya başladı. Nâzım’ın babası Hikmet Bey oğlunun yargılanmaları nedeniyle Matbuat müdürlüğünden istifa etmiş, Kadıköy’deki Süreyya sinemasının yöneticiliğini yapıyordu. Bu arada Cavide adlı bir hanımla yeniden evlenmişti. Bir de ikizleri olmuştu. Nâzım baba [...]