DUVAR

Gece yarılarının ötesinde yüzüm Sana döndüğünde Çamurdan yuvalarını yapar gibi saçak altlarına Kırlangıçlar kalkıp yüzünden Göz kapaklarıma konar. Ağızlarında bağbozumlarının şırası ve yanan yaprakların mavi duman tadı Leylekler gitse de onlar ayrılamaz yüzünün her dem yeşil sıcaklığından Taşırlar baharını gözlerime. Gözlerimden başka kanıtım kalmadı gençliğime — En yakınlarım söyledi bunu, inanıyorum Oysa daha otuz bile [...]

Yazının Tamamını Oku »

SÖZCÜKLER DERGİSİ 5 YAŞINA GİRDİ

5. yıla girerken bir kez daha Merhaba, Elinizdeki sayı ile Sözcükler, dördüncü yılını doldurup beş yaşına bastı. Doğrusu yola çıkarken derginin bugün ulaştığı konumu hiç düşünmemiştik. Birkaç arkadaş, özellikle uzun şiirlerini yayımlatacak dergi bulamadıklarından, ortak edebiyat değerlerimizin yansıdığı bir yayın organının yokluğundan yakınıyorlardı. Benim geçmişimde 1978’de Sanat Emeği ile başlayan 2005’te Adam Sanat ile biten [...]

Yazının Tamamını Oku »

EZİK MANOLYA

Üst geçidin ezdiği manolya! Sokak köşesini yaralayan Dilenen bir kadın Taksim’de Bedenin demirler altında Ülkede pek çok benzerin. Bir dalın var, demirleri aşan Yeni yapraklar çıkarır her bahar Tek bir çiçek Kokusu bir Karadeniz, bir Marmara Rüzgârlar ulaşmadan yurtlarına Buradan geçer her mayıs İçlerinde bir parça O tek manolya. Kurur ya da gelişir! Nedir bir [...]

Yazının Tamamını Oku »

LEYLAKLAR YANARKEN

Leylaklar açarken doğmuş annem Lacivert gözlü bir genden Avunya diye bir kasaba Adını bile sildi cehennem. Bu yıl leylaklar, ölümcül mora boğdu dünyayı Çocuklar anne karnında hastalandı Yirmi gün aç kaldı, yedi yıl hapis yatan Son pandalar sergilendi New York’da Yuvasız kaldı, yavru kaplumbağalar. Bu yıl da leylaklar açarken Bir kez daha yöneldik hayatın tozlarına [...]

Yazının Tamamını Oku »

Edebiyatın Tanıtım Değeri

Geçenlerde televizyon haberlerinden kulağıma çalındı. Avrupa Birliği ülkelerinde sık sık yapılan kamuoyu yoklamalarından biri daha. İnsanlara soruluyor, Türkiye’nin AB üyeliğini destekliyor musunuz? Polonya ve İspanya halkı arasında destek yüzde elliyi geçiyormuş, buna karşın Almanya ve Fransa’da çok düşük. Bu sıradan haberin devamı daha ilginçti. Soruşturma sırasında insanlara “Türkiye denince aklınıza ilk gelen şey nedir?” diye [...]

Yazının Tamamını Oku »

Çürüyen İnsan mı, Düzen mi?

Woody Allen ile Kaan Arslanoğlu’ndan benzer düşünceler duyacağım aklıma gelmezdi. Şu sıralar sinemalarda gösterilmekte olan “Kim Kiminle Nerede?” adlı filmin başlangıç sahnelerinde başkahraman yaklaşık şöyle diyor: “Gelmiş geçmiş bütün düşünürler insanoğlu üstüne en mükemmel düşünceleri geliştirirken, dikkate almayı unuttukları tek bir unsur vardı. O da insanoğlunun ne denli bencil, küçük hesaplar peşinde koşan, ‘çürük’ bir [...]

Yazının Tamamını Oku »

İyi insan Nazım Hikmet

Deneyenler bilir, şiir yazmak zor iştir. Mutlak bir yalnızlık ve yoğunlaşma ister. Çoğu şairin bu nedenle aile bireyleriyle, işyeri çevreleriyle nasıl çekişmeler yaşadıkları anlatılagelir. İstediği çalışma ortamını bulamayan şairlerin nasıl bir huzursuzluk içine girdikleri de bilinir. Şiir yazan biri olmamdan belki, şairlerin hayatlarına yakından ilgi duyarım. Nasıl yazdıklarından nerede çalıştıklarına, sevdikleri yemeklerden oturdukları evlere dek [...]

Yazının Tamamını Oku »

Nazım Hikmet’in Yaşam Öyküsü – Merhaba Kainat

Nâzım, daha 1948’de düşünmeye başladığı, yaşamı boyunca da birçok kez – cezaevlerinde, polis takiplerinde, açık denizlerde, kalp krizlerinde – burun buruna geldiği ölümle sonunda buluştu. Bir sanatçının tamamlanmış bir verimi olarak bakabiliriz ardında bıraktıklarına. Yirminci yüzyılın dev yapıtlarından birini (Memleketimden İnsan Manzaraları) vermiş, yine yüzyılımızın en büyük birkaç şairinden biri kabul edilerek ayrılmıştır yeryüzünden. Daha [...]

Yazının Tamamını Oku »

“Saçları Saman Sarısı Kirpikleri Mavi”

Ancak Paris’te yine de içini kemiren bir şey vardı. 8 Mayıs’ta, daha geldiğinin ertesi gün yazılan “Sensiz Paris” şiirinden anlıyoruz bunu. Bu şiir yeni bir aşkın ilk ipuçlarıdır aynı zamanda. Nâzım’ın, Yıktı mahvetti beni Paris’te durup dinlenmeden gülüm, seni çağırmak. dediği kişi 1955’in Aralık ayında tanıştığı Vera Tulyakova’dır. 1932 doğumlu olan Vera, Nâzım’dan otuz yaş [...]

Yazının Tamamını Oku »